Burun yüzeyinde gördüğümüz her çizginin altında bir taşıyıcı yapı vardır. Yapısal rinoplastiyi, bu desteğin nerede eksik olduğunu anlayıp biçim ile dayanıklılığı birlikte planlama yaklaşımı olarak ele alıyorum.
Yapısal rinoplasti, burnun kemik ve kıkırdak çatısının destek ilişkilerini düzenlemeyi amaçlar. Bu, her hastaya aynı sayıda greft yerleştirmek anlamına gelmez. Mevcut yapının yeterli olduğu alanlarda onu kullanmak, yetersiz kaldığı alanlarda ise destek oluşturmak gerekir.
Önden, yandan ve alttan görülen burun biçimleri birbirinden bağımsız değildir. Burun ucunun konumu, kanatların dengesi ve orta çatının genişliği aynı taşıyıcı sistemin farklı görünümleridir. Bu yüzden planlamayı yalnızca profil çizgisine indirgemem.
2013’te çalışma arkadaşlarımla yayımladığımız yüzey estetiği makalesinde burun yüzeyini poligonlarla analiz ettik. Bu analiz, şekli yalnızca “kemer” veya “düşük uç” gibi genel sözcüklerle tarif etmek yerine, hangi yüzeyin nasıl değişmesi gerektiğini daha açık düşünmemi sağlar. [1]
Yüzeydeki bir gölgeyi düzeltmek için her zaman o bölgeden doku çıkarmak gerekmez. Altındaki kıkırdağın yönü veya desteği değiştiğinde yüzey de değişebilir. Cerrahi planın, görünen sorun ile onu oluşturan anatomik nedeni birbirine bağlamasını isterim.
Burun ucunun belirginliği, tek başına sivrilik anlamına gelmez. Ucun iki tarafı, kanat kenarı, kolumella ve sırtla birleşim bölgesi bir bütün oluşturur. Bir noktayı güçlendirirken komşu alanların dengesini de korumak gerekir.
“Surface Aesthetics in Tip Rhinoplasty” çalışmamız burun ucu yüzeyini, kıkırdakların konumu ve destek teknikleriyle birlikte ele alır. Benim açımdan poligon yaklaşımının yapısal cerrahiye katkısı, hedeflenen yüzeyi hangi anatomik düzenlemenin taşıyacağını görünür kılmasıdır. [2]
Kıkırdak greftleri önemli araçlardır; fakat dikişler, mevcut kıkırdağın yeniden konumlandırılması ve yumuşak doku ilişkileri de destek planına katılabilir. Hangi aracın seçileceğini, düzeltilmesi gereken sorunun yeri ve mevcut dokunun niteliği belirler.
Alper Eskalen ile yayımladığımız neo-interdomal bağ dikişi çalışması, burun ucu desteğinde yumuşak doku ve dikiş ilişkisinin bir örneğidir. Bu retrospektif teknik seri, belirli bir yaklaşımı tarif eder; bütün burunlarda greftin yerini alacağı veya diğer yöntemlerden üstün olduğu anlamına gelmez. [3]
Bir burnun doğal görünmesini, kullanılan tekniğin adından çok yüzün diğer bölümleriyle kurduğu ilişki üzerinden değerlendiririm. Alın, dudak, çene ve burun ucu arasındaki denge önemlidir. Yapısal bir destek, yüzeyde sert bir görünüm oluşturmak zorunda değildir; planın amacı desteği görünür kılmak değil, istenen biçimi taşıtmaktır.
Deri kalınlığı ve mevcut kıkırdağın gücü de aynı planın parçalarıdır. İnce deride küçük yüzey farklılıkları daha görünür olabilir; daha kalın örtüde ise şeklin dışarıya yansıması farklılaşır. Bu özellikler görüşmede birlikte ele alınır.
Yapısal ve koruyucu teknikler, ameliyat öncesinde seçilip sonrasında değiştirilemeyen iki ayrı kutu değildir. Bir burunda sırt korunurken uç desteği yeniden düzenlenebilir. Başka bir burunda belirli bir alanın yeniden yapılandırılması gerekirken bağların korunmasına öncelik verilebilir.
Bu nedenle hastaya önerdiğim planın merkezinde teknik aidiyeti değil, anatomik gerekçe bulunur. Nerede destek gerektiğini, nerede mevcut yapının yeterli olduğunu ve hangi değişimin hangi sınırları taşıdığını açıklamak, ameliyatın kendisi kadar önemlidir.
İlgili yayınlara ve kitap bölümlerine aşağıdaki bağlantılardan ulaşabilirsiniz. Araştırmaların kapsamı ve her tekniğin uygulanabilirliği hasta özelinde değerlendirilmelidir.
Barış Çakır, Teoman Doğan, Ali Rıza Öreroğlu, Rollin K. Daniel · ortak yazarlı makale
Barış Çakır, Ali Rıza Öreroğlu, Rollin K. Daniel · ortak yazarlı makale
Alper Eskalen ve Barış Çakır · ortak yazarlı makale
Burun yapınız, nefes alma yakınmalarınız ve beklentileriniz birlikte ele alınarak bir plan oluşturulur.
Structural Rhinoplasty hakkında sık karşılaşılan sorular.
Burnun taşıyıcı kemik ve kıkırdak ilişkilerinin düzenlendiği, gerektiğinde desteklerin yeniden oluşturulduğu yaklaşımdır. Her hastada aynı işlemlerin yapıldığı tek bir ameliyat değildir.
Hayır. Destek gereksiniminin miktarı, mevcut septum kıkırdağı ve önceki ameliyatlar değerlendirilir. Kaburga kıkırdağı bir seçenek olabilir; tek veya zorunlu seçenek değildir.
Greftin varlığı tek başına görünümü belirlemez. Yerleşimi, boyutu, çevresindeki yapılar ve deri örtüsü önemlidir. Hedef yüzle uyumlu bir biçim ve yeterli destektir.
Evet. Açık veya kapalı yaklaşım erişim yolunu tanımlar. Yapısal desteklerin hangi yolla uygulanacağı anatomiye, planlanan işlemlere ve cerrahi değerlendirmeye bağlıdır.
Poligonlar bir yüzey analizi ve planlama aracıdır. Yapısal teknikler ise bu hedefe ulaşmak için kullanılabilen cerrahi araçlardır. Analiz ile uygulama birbirini tamamlar.
Hayır. Mevcut kıkırdağın yönetimi, dikiş teknikleri ve yumuşak doku ilişkileri de plana katılabilir. Hangi aracın yeterli olacağı hastanın anatomisine göre belirlenir.
Hava yolunu etkileyen yapılar değerlendirilip plana dahil edilirse bu amaçla da kullanılabilir. Ancak yalnızca burun biçimine bakılarak nefes sorununun kaynağı veya çözümü belirlenemez.
Kişiden bağımsız tek bir üstün yöntem yoktur. Bazı burunlarda koruma, bazı bölgelerde yeniden yapılandırma gerekir. Aynı ameliyatta iki yaklaşımın araçları birlikte kullanılabilir.
Kişisel beklentilerinizi ve seçenekleri değerlendirmek için görüşme bilgisi alabilirsiniz.